Ipanema'da gurup vakti

Rodrigo de Freitas Gölü, Ipanema ve Leblon plajları

Rio de Janeiro'nun ünlü barrio'su Ipanema, Lagoa Rodrigo de Freitas yani yukarda görmüş olduğunuz gölle deniz arasında kalan bölümde yer alıyor. Sağda Serra do Mar sıradağları içinde yer alan, sırtında Tijuca Şehir Ormanı'nı taşıyan kaya kütlesi, solda Ipanema guruplarının vazgeçilmez izlek mekanı Arpoador Tepesi  arasında kalan sahil şeridini Leblon ile paylaşıyor.

Benim için Ipanema'nın  herzaman ayrı bir yeri vardı. Ünlü bossa novası ve tebessümle andığım muhabbetler bu duygusal bağın yapı taşları sayılırdı. Oraya vardığımda ise bambaşka bir şey yaşadım. Günler sonrasında elime gelince yüzümü güldüren incecik beyaz kumuyla, beni bana gösteren Atlas Okyanusu'yla ve insanların alkışlamak için yerlerini aldıkları gurup manzarası ile Ipanema çok daha gerçek ve sağlam bir bağ kurdu benimle. Ben de onunla...

Hayatımda ilk kez okyanusa girdim. Daha kıyıdayken vücuduma çarpan dalgaların gücünü ilk hissettiğim andaki şaşkınlığımı tarif etmek biraz güç olacak. Evet ben de biliyorum; dere değil, okyanus bu ama fark ettim ki meğer ben karıncayla fili aynı sanıyormuşum. Kendime bir damla daha koymanın rehavetini suya girme heyecanım dağıtınca daldım bir dalganın altına. 

Su beni daha önce hiç böyle kavramamıştı. Yüzmüyordum. Uçuyordum. İçinde yüzüyorum sandığım kütlenin gücü ve verdiği gerçeklik hissi beni hem tedirgin ediyordu hem de içimdeki afacanın maceracı ruhunu kabartıyordu. Diğer yandan okyanus, varlığımın bu dünya üzerindeki gerçek boyutunu anlamamı sağlıyordu. Ben için harcadığım yoğun mesaiyi biliyormuş gibi, su okyanus olup beni bana gösteriyordu. Ben de dolabildiğim kadar dolayım diye bıraktım kendimi suyun üstüne. Dalgalarla birlikte sahile doğru gittim.. geldim.. gittim.. geldim.. 

Okyanusa girme heyecanının yerini dalgalarla boğuşmanın yorgunluğu aldığında eve gidip günü erken sonlandırmaya karar verdik. Ertesi gün yoğun bir gezi programımız vardı ve erken kalkacaktık. Yüzümde tebessümle uykuya daldım.

Bu arada...

Bahsi geçen şarkının aslı, brezilyalı şair ve müzisyen Vinicius de Moraes'ün, müdavimi olduğu barın önünden hergün plaja gitmek için geçen 15 yaşında bir güzele yazdığı iddia edilen "Garota de Ipanema" isimli şiiri.. Bu şiir sonradan, aynı barın diğer bir müdavimi olan birezilyalı müzisyen Antonio Carlos Jobim tarafından bestelenmiş. Bir brezilyalı tarafından yazılıp başka bir brezilyalı tarafından bestelenince kaçınılmaz olarak, samba ve cazın karışımı, 1950 ve 60'larda ünlü bir akım haline gelen bossa nova ritminde. İngilizceye versiyonu birçok ünlü şarkıcı tarafından söylendi. Şarkıyı dünyaca meşhur hale getiren orjinal versiyonu ise;

Astrud Gilberto & Stan Getz: The Girl From Ipanema- 1964